برای قهوهدوستان، قهوه کلمبیا یک نماد است. یک استاندارد و برای بسیاری، اولین تجربه واقعی از یک فنجان قهوه باکیفیت. اگر قهوه را یک زبان در نظر بگیریم، کلمبیا شیرینترین و دلنشینترین لهجهی آن است.
نسلها است که کلمبیا ضربان قلب قهوه عربیکا بوده و سنت را با نوآوری ترکیب کرده تا قهوههایی بسازد که هم برای مبتدیان دلپذیر است و هم برای حرفهایها پر از پیچیدگی و عمق. چه در خانه با پور-اوور(Pour-over) آزمایش کنید و چه در کافه منوی فصلی بچینید، قهوه کلمبیا امکانات بیپایانی برای شما دارد.

کشورهای زیادی تولیدکننده قهوهاند، اما کلمبیا ویژگیهایی دارد که آن را از بقیه متمایز میکند. اول از همه، جغرافیا. کلمبیا تنها کشور در آمریکای جنوبی است که هم به اقیانوس آرام و هم به دریای کارائیب دسترسی دارد. همچنین رشتهکوههای متنوعی از لحاظ ارتفاع این منطقه را دربرگرفته است. این موضوع باعث ایجاد میکروکلیمها (ریزاقلیمها) و تنوع آبوهوایی عجیبی شده است.
همچنین، برخلاف برزیل یا ویتنام که معمولاً یک فصل برداشت بزرگ دارند، کلمبیا به دلیل نزدیکی به خط استوا و تنوع اقلیمی، از نعمتی به نام میتاکا (Mitaca) برخوردار است. میتاکا یعنی دوبرداشتی بودن زمین. یعنی در کنار برداشت اصلی، امکان برداشت ثانویه ولی کمحجمی در اکثر مناطق کلمبیا فراهم است. این یعنی قهوه کلمبیا همیشه به صورت «تازه» (Fresh Crop) در بازار جهانی موجود است.
نکته دیگر آن است که، در کلمبیا به دلیل شیب تند کوهستانها، قهوه هنوز با دست چیده میشود. این یعنی فقط دانههای کاملاً رسیده انتخاب میشوند؛ نوعی وسواس در کیفیت که زیربنای فلسفه قهوه در این کشور است.
در دنیای شراب، اصطلاح «تِروآر» (Terroir) سالهاست که جا افتاده است، تروآر همان روح خاک و منطقه کشت است. در دنیای قهوه، هیچ کشوری به اندازه کلمبیا معنای واقعی این کلمه را درک نمیکند. شاید شبیه نسبت فرانسه با شراب. تروآر در کلمبیا غنی است؛ مثل سمفونیای از ارتفاعات سرگیجهآور، جریانهای هوای اقیانوسی، خاکسترهای آتشفشانی در خاک و دستهای هنرمند کشاورزان.
توپوگرافی خشن و بیرحمانه زیبای کلمبیا، «ریزاقلیمهایی» را ایجاد کرده که باعث میشود قهوه یک مزرعه با مزرعهای که تنها چند کیلومتر دورتر است، تفاوت طعمی فاحشی داشته باشد.
مناطق شمالی مانند سانتاندر (Santander) و سیرا نوادا د سانتا مارتا (Sierra Nevada) تفاوتهای ساختاری با بقیه کشور دارند.
ویژگی اقلیمی: در اینجا ارتفاع نسبت به جنوب کمتر است و هوا گرمتر و خشکتر. بسیاری از قهوهها در سایه درختان جنگلی (Shade-grown) رشد میکنند.
اینجا همان جایی است که «مثلث قهوه» (Coffee Triangle) قرار دارد؛ شامل مناطق کالداس (Caldas)، کیندیو (Quindío) و ریزارالدا (Risaralda) و البته منطقه بزرگ آنتیکویا (Antioquia).
ویژگی اقلیمی: آبوهوای معتدل و بارشهای منظم. این مناطق قلب تپنده تولیدات کلمبیا هستند و بیشترین سهم را در بازارهای جهانی دارند.
وقتی از قهوههایی با امتیاز بالای ۸۶ و ۸۸ صحبت میکنیم، نگاهها به سمت جنوب میچرخد؛ به مناطق هویلا (Huila)، کائوکا (Cauca) و نارینیو (Narino).
جادوی ارتفاع: در جنوب، قهوه در ارتفاعاتی تا ۲۳۰۰ متر کشت میشود. شبهای سرد کوهستان رشد گیلاس را کند میکند و این یعنی «قند بیشتر».
خاک آتشفشانی: وجود آتشفشانهای فعال در این منطقه، خاکی غنی از مواد معدنی فراهم کرده که اسیدیتهای درخشان و زنده به قهوه میبخشد.
در نهایت، قهوه کلمبیا فراتر از یک نام، یک پکیج کامل برای تمام سلیقههاست. از آرامش شکلاتیِ کوههای شمال تا طعمهای هیجانی میوهای و اسیدیتهی درخشانِ قلههای آتشفشانی جنوب، کلمبیا برای هر لحظه از روزِ شما یک امضای منحصربهفرد دارد. ما در رستری بلک شوگر، تمام این این تنوع را با دقت پوشش میدهیم، بهترینها را انتخاب و برشته میکنیم تا شما خیالتان از یک تجربه حسی منحصربهفرد مطمئن باشد.