کاستاریکا اولین کشور آمریکای مرکزی بود که صنعت قهوه را به شکلی تجاری پایهگذاری کرد. چیزی که قهوه این سرزمین را از رقبایش متمایز میکند، ترکیب نادری از قوانین سختگیرانه کیفی، تنوع اقلیمی و روحیه پیشرو در فرآوری است. برای سالها، طبق قانون، کاشت قهوه روبوستا در این کشور ممنوع بود تا تمام تمرکز بر روی کیفیت نژاد عربیکا باقی بماند. این تمرکز وسواسگونه بر کیفیت، کاستاریکا را به بهشت «میکرو-لات»ها (Micro-lots) تبدیل کرده است.

در اواخر قرن هجدهم (حدود سال ۱۷۷۹)، اولین بذرهای قهوه از اتیوپی به کاستاریکا رسید. دولت که پتانسیل این گیاه را درک کرده بود، به هر کسی که قهوه میکاشت، زمین رایگان اهدا میکرد. قهوه به قدری در اقتصاد این کشور نقش حیاتی پیدا کرد که به آن «دانه طلایی» (El Grano de Oro) میگفتند.
جالب است بدانید که تالار ملی باشکوه کاستاریکا در سنخوزه با مالیاتهایی که از صادرات قهوه به اروپا جمعآوری شده بود، ساخته شد. اما نقطه عطف واقعی در دهه ۲۰۰۰ رخ داد؛ زمانی که کشاورزان از فروش قهوه به تعاونیهای بزرگ دست کشیدند و با تاسیس «میکرو-میلها» (Micro-mills)، کنترل کامل فرآوری و طعم قهوه خود را به دست گرفتند. این آغاز انقلاب قهوه تخصصی (Specialty Coffee) در کاستاریکا بود.
کاستاریکا دارای ۸ منطقه اصلی کشت قهوه است که هر کدام امضای حسی منحصربهفردی دارند. به عنوان یک باریستا یا خریدار، شناخت این مناطق کلید درک فنجان شماست:
تارازو (Tarrazu): مشهورترین منطقه. قهوههایی با اسیدیته درخشان (مرکباتی)، تنواری (Body) عالی و نتهای شکلاتی و آجیلی.
دره مرکزی (Central Valley): جایی که تعادل حرف اول را میزند. اسیدیته ملایم و شیرینی میوهای.
دره غربی (West Valley): برنده همیشگی مسابقات «Cup of Excellence». طعمهای پیچیده میوههای هستهدار مانند هلو و زردآلو.
برونکا (Brunca) و بقیه مناطق: اغلب قهوههایی با طعمهای سبکتر و رایحههای گلی تولید میکنند.
اگر یک چیز وجود داشته باشد که کاستاریکا در آن استاد است، ابداع روشهای فرآوری جدید است.
کاستاریکا زادگاه این روش است. در این فرآیند، پوست گیلاس قهوه جدا میشود اما مقداری از گوشت میوه (Mucilage) روی دانه باقی میماند تا خشک شود. بسته به مقدار گوشت باقیمانده و زمان خشک شدن، ما با طیف وسیعی روبرو هستیم:
White & Yellow Honey: طعمی تمیز و شبیه به قهوههای شسته شده (Washed).
Red & Black Honey: طعمی غنی، شیرینی غلیظ (شبیه به شکر قهوهای) و تنواری شربتگونه که یادآور میوههای رسیده است.
کاستاریکا تنها به دنبال طعم نیست. این کشور اولین تولیدکننده قهوه در جهان است که به سمت تولید قهوه با کربن صفر (Carbon Neutral) حرکت کرده است. استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر در میکرو-میلها و حفظ جنگلهای اطراف مزارع، بخشی از فرهنگ قهوه در اینجا شده است.
قهوه کاستاریکا داستانی از ایستادگی و نوآوری است. از زمانی که بذرها به عنوان ثروت ملی شناخته میشدند تا امروز که هر مزرعه کوچک با فرآوریهای منحصربهفرد خود، امضای شخصی کشاورز را پای فنجان شما میزند. نوشیدن این قهوه، فقط دریافت کافئین نیست؛ بلکه سفری است به کوهستانهای سبز و لمس هنری که با دقت میلیمتری در فرآوری به دست آمده است.