سوالات متداول

هویلا یکی از مناطق معروف کلمبیا است که معمولا در حالت تجاری قهوه‌هایی با تعادل بین شیرینی، اسیدیته‌ی ملایم و نُت‌های کاراملی تولید می‌کند. اما در قهوه‌های تخصصی این ناحیه، بسته به زمین، فرآوری و زیرگونه قهوه، پروفایل طعمی می‌تواند متفاوت باشد.

قهوه‌ی ترک بسیار ریز آسیاب می‌شود و بدون فیلتر، مستقیماً در جزوه (فنجان) دم می‌شود؛ بافتی غلیظ‌تر و غیرشفاف نسبت به روش‌های فیلتری دارد.

این نمودار نشان می‌دهد ذرات قهوه‌ی آسیاب‌شده چقدر یکنواخت هستند؛ توزیع نامنظم می‌تواند باعث استخراج ناهماهنگ و طعم نامطلوب شود.

هامبلا یکی دیگر از مناطق قهوه‌خیز اتیوپی است، شناخته‌شده برای نُت‌های شیرین و میوه‌ای مشابه سایر مناطق این کشور.

نارینو یکی از مناطق کوهستانی و مرتفع کلمبیا است که قهوه‌هایی با اسیدیته‌ی روشن و نُت‌های میوه‌ای تولید می‌کند.

فینکا اصطلاحی اسپانیایی‌زبان برای «مزرعه‌ی قهوه» است، رایج در کشورهایی مثل کلمبیا، پاناما و کاستاریکا.

آروما به بوی قهوه، هم پیش از دم‌آوری (روی دانه‌ی آسیاب‌شده) و هم بعد از دم‌کردن اشاره دارد و نقش زیادی در ادراک کلی طعم دارد.

آفتر تیست به طعمی گفته می‌شود که بعد از قورت‌دادن قهوه در دهان باقی می‌ماند؛ یکی از معیارهای مهم در ارزیابی حرفه‌ای کیفیت قهوه است.

اسکوبی، کلونی زنده‌ی باکتری و مخمر است که برای تخمیر چای و تولید کامبوجا و جدیدا در فرآوری قهوه استفاده می‌شود.

تخمیر بی‌هوازی فرآیندی است که در آن دانه‌های قهوه بدون حضور اکسیژن تخمیر می‌شوند، که معمولاً طعم‌هایی شدیدتر، میوه‌ای‌تر و گاهی الکلی ایجاد می‌کند.

آیروپرس با ترکیب خیساندن کوتاه و فشار دستی پیستون، قهوه‌ای متعادل و غلیظ‌تر از V60 اما سریع‌تر از فرنچ‌پرس تولید می‌کند.

V60 یک ابزار دم‌آوری دستی با زاویه‌ی ۶۰ درجه است که با ریختن آرام آب داغ روی قهوه، فنجانی تمیز و شفاف با اسیدیته‌ی برجسته تولید می‌کند. این ابزار برای دم‌آوری نیاز به فیلتر تخصصی که به آن فیلتر هاریو V60 گفته می‌شود.

ترکیب فانکی یکی از قهوه‌های ترکیبی بلک شوگر است؛ نامش به طعم پیچیده و غیرمعمول این ترکیب اشاره دارد.

سیدرا یک واریته‌ی نسبتاً جدید و کمیاب قهوه است که اغلب با گیشا مقایسه می‌شود و پتانسیل طعمی بالایی در رقابت‌های تخصصی قهوه دارد.

پینک ماچا نسخه‌ای از نوشیدنی ماچا است که با افزودن ترکیباتی مثل شربت‌های میوه‌ای یا گل، رنگ صورتی و طعمی ملایم‌تر پیدا می‌کند.

گیشا یک واریته‌ی کمیاب با نُت‌های گلی و میوه‌ای بسیار پیچیده است که تولید محدود و امتیازات بالای کاپینگ آن را به یکی از گران‌ترین قهوه‌های جهان تبدیل کرده.

گوجی یکی دیگر از مناطق قهوه‌خیز اتیوپی است، مشابه یرگاچف اما معمولا با نُت‌های میوه‌ای پررنگ‌تر و گاهی توت‌مانند. این پروفایل طعمی البته می‌تواند در قهوه‌های تخصصی متفاوت باشد.

قهوه تخصصی دانه‌ای است که در ارزیابی حرفه‌ای طعم، امتیاز بالای ۸۰ از ۱۰۰ می‌گیرد. گرانی آن از انتخاب دستی دانه، برشته‌کاری دقیق و قابلیت ردیابی تا مزرعه می‌آید.

قهوه‌های تجاری و معمولی اوگاندا معمولاً پروفایل شکلاتی و آجیلی با اسیدیته‌ی متعادل دارند و هم به‌صورت عربیکا و هم روبوستا تولید می‌شوند. اما قهوه‌های تخصصی این ناحیه بر اساس نحوه فرآوری و مزرعه کشت و زیرگونه قهوه استفاده شده می‌تواند متفاوت باشد.

روبوستا کافئین بیشتر، تلخی محسوس‌تر و طعمی خشن‌تر نسبت به عربیکا دارد؛ معمولاً در ترکیب‌های اسپرسو برای افزایش کرما استفاده می‌شود.

کاسکارا از پوست خشک‌شده‌ی میوه‌ی قهوه (نه دانه) تهیه می‌شود و به‌صورت دمنوش سرو می‌شود؛ طعمی شبیه به میوه‌های خشک و کمی شیرین دارد، بدون طعم قهوه.

قهوه سیاه یا همان اصطلاحا بلک‌کافی بدون افزودن شیر یا خامه نوشیده می‌شود و طعم اصلی و اسیدیته‌ی دانه به‌وضوح احساس می‌شود؛ در مقابل، قهوه شیری این طعم را ملایم‌تر و شیرین‌تر می‌کند.

یرگاچف یکی از معروف‌ترین مناطق قهوه‌خیز اتیوپی است که به نُت‌های گلی، مرکباتی و چای‌مانند خود شناخته می‌شود؛ اغلب با پروسس شسته (Washed) عرضه می‌شود.اما قهوه‌های تخصصی این ناحیه بر اساس نحوه فرآوری و مزرعه کشت و زیرگونه قهوه استفاده شده می‌تواند متفاوت باشد.

قهوه دیکف (Decaf) قهوه‌ای است که بیش از ۹۷٪ کافئین آن قبل از برشته‌کاری، معمولاً با روش‌های آبی یا CO2، از دانه جدا شده است. طعم آن مشابه قهوه‌ی تخصصی یا تجاری است، فقط بدون تحریک کافئین.

کلد برو با آب سرد و طی ۱۲ تا ۲۴ ساعت دم می‌شود، نه با آب داغ. همین تفاوت باعث می‌شود اسیدیته و تلخی آن به‌طور محسوسی کمتر باشد.