قهوه ترک
قهوه ترک : ریشه، طعم، طرز تهیه و تأثیرات
قهوه ترک روش سنتی دمکردن قهوه است که در آن دانههای بسیار ریز آسیابشده را با آب و بدون فیلتر در ظرفی کوچک به نام جذوه (یا ایبریک) روی حرارت کم میجوشانند. این روش میتواند روی گاز یا حتی روی شن داغ انجام شود.
این روش نخستین بار در قرن ۱۶ میلادی و در دوران امپراتوری عثمانی پدید آمد. قهوه از یمن وارد استانبول شد و پس از آن محبوبیت یافت. سلطان سلیمان قانونیق نیز آن را در فرهنگ دربار پذیرفت و قهوهخانهها در سراسر امپراتوری گسترش یافتند.
ویژگیهای منحصربهفرد قهوه ترک
قهوه ترک بیفیلتر است: دانههای آسیابشده در فنجان میمانند و صاف نمیشوند.
بهخاطر آسیاب بسیار ریز، بافت ضخیم و غلیظ ایجاد میکند.
معمولاً با آب سرد، قهوه آسیابشده بسیار ریز و شکر (اختیاری) در جذوه دم میشود.
سرو قهوه ترک معمولاً همراه با آب و شیرینی مثل لُکوم یا باقلوا است.
طرز تهیه قهوه ترک واقعی
برای تهیه سنتی قهوه ترک مراحل کلی به این صورت است:
آب را با نسبت فنجان قهوه اندازه بگیرید.
قهوه آسیاب شده خیلی ریز (مثل پودر) آماده کنید.
آب، قهوه و در صورت تمایل شکر را در جذوه بریزید.
حرارت دهید تا کف تشکیل شود.
کف را در فنجانها بریزید.
دوباره حرارت دهید تا کف دوم بالا بیاید.
قهوه را در فنجان بریزید (تا قبل از تفالهها).
کدام قهوه برای قهوه ترک بهتر است؟
بهترین انتخاب اغلب دانههای ۱۰۰٪ عربیکا است که طعمهای شکلاتی و آجیلی دارند و اسیدیته کمی دارند. در این روش آسیاب باید فوقالعاده ریز باشد (ریزتر از اسپرسو).
فواید سلامتی قهوه ترک
برخی تحقیقات علمی نشان میدهد که قهوه ترک میتواند:
آنتیاکسیدان فراوان داشته باشد.
به سلامت قلب کمک کند.
ریسک دیابت نوع ۲ را کاهش دهد.
انرژی و عملکرد جسمی را افزایش دهد.